Mark

Mark werkt al sinds 2002 bij Hazenberg. Hij heeft bouwkunde gestudeerd in Eindhoven en is bij Hazenberg begonnen als trainee. Na een periode op de bouwplaats als rechterhand van de uitvoerder is Mark via de afdelingen calculatie en werkvoorbereiding doorgegroeid in de rol van projectleider en later planontwikkelaar. En de laatste 10 jaar full-time actief als tendermanager. Zijn main focus: het screenen van kansen in de markt om te analyseren of deze bij Hazenberg passen en zo ja, het verzorgen van de inschrijving.

Mark Verhagen en Bert Evers

Het Akoesticum in Ede is de eerste grote tender, die Mark won met Hazenberg. Daar is hij trots op. Ook de Europese aanbesteding voor Huis 73 in ‘s-Hertogenbosch, die Hazenberg won samen met Nico de Bont, is een pareltje van Mark.

Huis 73 in ‘s-Hertogenbosch

Bert

Ook Bert heeft bouwkunde gestudeerd in Eindhoven en heeft een traineeship gevolgd bij de TBI Groep, waar Hazenberg onder valt. Bert heeft veel verschillende kanten van de bouw gezien, vanuit de meer technische hoek is hij doorgegroeid tot hoofd planontwikkeling. Bert en Mark zijn in hun werk veel betrokken bij tenders, vooral de design & build en de engineer & build tenders. Beiden zoeken bij tenderuitvragen vooral naar de vraag achter de vraag: waar is de opdrachtgever nu echt naar op zoek? En vooral: hoe kunnen we dit vertalen in een winnende tenderstrategie?

ROCK in Etten-Leur: Bert is het meest trots op ROCK Etten-Leur, een woongebouw waar 75 jongeren samenwonen in sociale huurwoningen. Dit was de eerste tender waarvoor hij verantwoordelijk was. Het was een design & build tender in opdracht van een woningcorporatie, waarbij Hazenberg geselecteerd was om zowel de planontwikkeling als de realisatie te doen. Wat het project voor Bert extra mooi maakte is dat hij zowel de tender, de planontwikkeling en de uitvoering heeft aangestuurd.

ROCK in Etten-Leur

Gemiddeld hebben Bert en Mark samen zo’n vier tot vijf diverse tenders tegelijk lopen, variërend van de aankoop van een grondpositie, een design & build opgave of een Europese aanbesteding met een stevige kwaliteitscomponent.

Hazenberg, samenwerking met Nico de Bont en de TBI Groep

Hazenberg houdt zich met name bezig met de realisatie van nieuwbouw (utiliteit en woningbouw) en de verduurzaming en transformatie van bestaand vastgoed. Nico de Bont is ook onderdeel van de TBI Groep en werkt veel samen met Hazenberg vanuit het kantoor in Vught. Van klassieke restauratie tot complexe herbestemming: monumentaal vastgoed vormt de kern van het werk van Nico de Bont. Het bedrijf restaureert onder meer forten en vestingwerken en voert veel projecten uit voor gemeenten, waaronder voor de gemeente ’s-Hertogenbosch. En niet te vergeten het Binnenhof in Den Haag. Samen met Hazenberg werkt Nico de Bont aan omvangrijke en technisch uitdagende herbestemmingen, in een markt waar de capaciteit schaars is en de opgaven steeds complexer worden.

De TBI Groep richt zich als ‘steward-owned’ collectief van ondernemingen op maatschappelijke waarde en impact voor de lange termijn. De enige aandeelhouder is Stichting TBI. TBI investeert in de samenleving. Dit doet TBI met diverse fondsen zoals het TBI studiefonds, TBI klimaatfonds ‘klimaattrein’ en het TBI praktijkfonds.

‘Wegens verbouwing geopend!’

Hazenberg wordt graag uitgedaagd op het gebied van proces en samenwerking aan de ‘voorkant’ van een project. Samenwerken begint volgens hen met investeren direct vanaf de start: samen met de klant stellen zij met het team een samenwerkingskaart op, waarin zachte waarden als transparantie, openheid en onderling vertrouwen centraal staan. Die afspraken blijven niet beperkt tot papier, maar krijgen letterlijk een plek in de bouwkeet. Hazenberg maakt graag het verschil op plan van aanpak. Bij een tender gericht op de laagste prijs maakt Hazenberg bewust de afweging om wel of niet mee te doen. Als er geen onderscheid gemaakt kan worden op kwaliteit, over de boeg van de vier koersbepalers van Hazenberg (sterke samenleving, prettige leefomgeving, gezonde wereld en toekomstbestendige gebouwen), dan zal Mark een ‘no go’ adviseren aan het directieteam.

Ook het kunnen maken van maatschappelijke impact is een belangrijk aspect voor Hazenberg bij de go-no go momenten. Met name de mogelijkheid tot het inzetten van leerlingen en mensen met een achterstand tot de arbeidsmarkt. Zoals bij de herbestemming van het stadhuis in Gouda, waar Nico de Bont een leertraject aanbiedt van 12 weken om de deelnemers klaar te stomen voor een baan in de bouw.

Duurzaamheid als rode (of groene) draad

Duurzaamheid en natuurimpact zijn voor Hazenberg geen bijzaak, maar een integraal onderdeel van hoe projecten worden aangepakt. Vanuit de overtuiging dat bouwen richting Paris Proof 2050 onvermijdelijk is, sturen zij sterk op het verminderen van CO2-uitstoot en het maken van impact. Binnen Hazenberg is duurzaamheid expliciet georganiseerd, met een aparte afdeling die per project kansen inzichtelijk maakt en optimalisaties doorrekent. Daarbij gaat het niet alleen om rapportages en normen, maar ook om tastbare keuzes. Zo worden over de boeg van de projecten extra stappen gezet, bijvoorbeeld door het toepassen van isolatie gemaakt van gerecyclede spijkerbroeken. In Eindhoven werden zelfs al 7.000 spijkerbroeken ingezameld! Dat levert niet alleen CO2-winst op, maar ook betrokkenheid van bewoners en omgeving.

“Hoe leuk is het als jouw spijkerbroek letterlijk in de muur zit?”

Hazenberg richt zich bewust op tenders waarin biobased bouwen, zoals houtbouw, een rol speelt. Waar biobased kan, doet Hazenberg dit. Waar het niet kan, zoekt Hazenberg naar manieren om de klimaatimpact toch te verlagen, bijvoorbeeld door de toepassing van CO2 arme beton, afkomstig uit de eigen betonfabriek van Voorbij | TBI. Tegelijkertijd pleit Hazenberg voor duurzaamheid die niet alleen meetbaar, maar ook beoordeelbaar/toetsbaar is in uitvragen met duidelijke indicatoren (MPG, CO2-opslag, PPI, BCI en/of losmaakbaarheidsindex) én aantoonbare referenties, die laten zien dat ambities ook daadwerkelijk zijn waargemaakt door partijen.

Paradox: ‘Niet (per definitie) het beste plan wint, maar het plan met de meeste punten’

Sub-beoordelings-/gunningscriteria werken soms een ‘afvinkcultuur’ in de hand, aldus Bert en Mark. Partijen kijken welke zaken zij minimaal in hun aanbieding moeten opnemen om zo een maximale score te halen, terwijl zij daarbij de integraliteit van de opgave uit het oog verliezen. Soms kun je manipulatief inschrijven en bluffen om een tender te winnen.

Spijkerbroekisolatiebox

De partij die het meeste bluft wint dan, terwijl deze partij niet per definitie het beste plan heeft, licht Mark toe. Als de prijscomponent zwaarder weegt dan de kwaliteitscomponent, dan gaat het vaak mis in de beoordeling en kan het zijn dat een uitvrager appels met peren aan het vergelijken is. Een goed doordacht integraal plan van aanpak betekent in de praktijk meestal namelijk dat er geld geïnvesteerd moet worden om meerwaarde te kunnen bieden. Voor Hazenberg is dan de vraag; ben je bezig met wat het beste is voor de opdrachtgever of waar je de meeste punten op scoort om de tender te kunnen winnen?

Een prijsrange kan dit tegengaan volgens Mark. Met een boven- en ondergrens borgt een uitvrager dat een partij met een irreëel lage prijs (of irreëel hoge grondbieding), maar een minder plan van aanpak, een tender wint. Hazenberg heeft om die reden de voorkeur voor meetbare kwaliteitscriteria zoals BENG- en MPG-scores in combinatie met een reëel budget.

Paradox: ‘Spelregels boven de inhoud’

Op het moment dat een tender gestart is, is het handhaven van de spelregels soms belangrijker dan de inhoud. Ook als gaandeweg blijkt dat de kaders of de beoordelingscriteria (innovatieve) oplossingen beperken, die achteraf gezien beter zouden zijn voor het project. Hazenberg hecht om die reden veel waarde aan een dialoog in het tenderproces, maar ziet in de praktijk dat die dialoog niet altijd wederkerig is. Regelmatig blijkt een gesprek vooral een monoloog, waarbij antwoorden eerst voor goedkeuring via de inkoper moeten en er weinig ruimte is voor echte het gesprek.

Brainstormen in de biobased hoek

In zulke gevallen verliest een dialoog zijn functie, terwijl juist het gesprek nodig is om te toetsen of het ontwerp en de ambities aansluiten bij wat er wordt gevraagd. Wanneer de dialoogronde ontbreekt, kiest Hazenberg er soms bewust voor om niet mee te doen, licht Mark toe. Tegelijkertijd benadrukt hij dat als de dialoog wél open wordt gevoerd, dit grote meerwaarde heeft: het is een kans om te sturen en scherpte aan te brengen. Bovendien is het prettig om tijdens een tender al kennis te maken en op zoek te gaan naar de klik.

Tips en tricks voor een aantrekkelijke uitvraag

Als tendermanagers bij Gloudemans zijn wij altijd op zoek naar een passende uitvraag. Hoe kunnen we onze uitvragers, veelal gemeenten, helpen om hun doelstellingen en ambities te behalen zonder de belangen en mogelijkheden van de markt uit het oog te verliezen?

5 Tips van Bert en Mark

1. Selectiecriteria

Maak selectiecriteria scherp genoeg, zodat deelnemers al in de selectiefase van een tender verschil kunnen maken. Wanneer selectiecriteria te breed worden geformuleerd, ontstaat het risico dat veel partijen gelijk eindigen en inhoudelijke kwaliteit onvoldoende wordt beloond. Juist een visie of een sterk plan van aanpak zouden volgens Bert en Mark doorslaggevend moeten zijn. Een loting in de selectiefase zien zij dan ook als een gemiste kans.

2. Dialoogronde

Bouw minimaal één dialoogronde in, zodat de uitvrager kennis kan maken met de marktpartijen (en natuurlijk andersom!). Geef dan ook wel (eerlijk) antwoord als uitvrager. Durf de dialoog écht aan te gaan.

3. Beoordelingscriteria

Formuleer beoordelingscriteria, waarbij kwaliteit zwaar meeweegt en er plek is voor creatieve ideeën op het gebied van duurzaamheid, proces en samenwerking.

4. Samenwerkingsproces

In navolging van tip 3. Vraag ook procesmatige aspecten uit in de beoordelingscriteria. Voor Hazenberg begint het samenwerkingsproces niet pas na gunning, maar al tijdens de tenderfase. In die periode stippelen zij het traject uit richting realisatie. Het bouwteamtraject krijgt daarmee al vroeg vorm. Door dit al in de tenderfase uit te vragen en bespreekbaar te maken, ontstaat duidelijkheid, vertrouwen en een solide basis voor de verdere samenwerking.

5. Capaciteit

Wees je er als uitvrager bewust van dat het druk is op de markt, waarin capaciteit een steeds bepalendere factor wordt, zowel in de inschrijvingsfase als tijdens de realisatie. Een tender vraagt namelijk om een serieuze investering en bedrijven maken daarin steeds scherpere keuzes: hoeveel tijd en geld is nodig om echt kans te maken op de overwinning? Maak een aanbesteding dus niet te groot en te arbeidsintensief. Want voor inschrijvers kan dit een reden zijn om de focus elders te leggen en dus niet in te schrijven.

In 2026 nemen wij – Martine, Hélène, Romy, Jorn en Roger – je mee in onze serie interviews ‘De paradoxen van het tenderen’. Hierin delen we de visie van verschillende publieke en private partijen op het beter én efficiënter insteken van openbare selectieprocedures, omdat dit steeds belangrijker wordt nu er meer getenderd zal moeten worden. Hoe kun je bijvoorbeeld zorgen voor meer transparantie in je tenders? Of hoe ga je om met subjectieve beoordelingen, te veel ‘papieren eisen’ en integraliteit van beoordelingscriteria? En, hoe maak je het duurzaamheidscriterium meetbaar?

Houd onze LinkedIn-pagina’s en de website in 2026 dus goed in te gaten!